1-10 brzuszków
| Jeśli w teście zrobiłeś mniej niż 11 brzuszków | |||
| Dzień 1 60 sekund pomiędzy seriami (lub więcej) |
Dzień 4 60 sekund pomiędzy seriami (lub więcej) |
||
| seria 1 | 2 | seria 1 | 3 |
| seria 2 | 3 | seria 2 | 4 |
| seria 3 | 3 | seria 3 | 4 |
| seria 4 | 2 | seria 4 | 3 |
| seria 5 | 2 | seria 5 | 3 |
| seria 6 | max (minimum 4) | seria 6 | max (minimum 4) |
| Dzień 2 60 sekund pomiędzy seriami (lub więcej) |
Dzień 5 60 sekund pomiędzy seriami (lub więcej) |
||
| seria 1 | 2 | seria 1 | 3 |
| seria 2 | 3 | seria 2 | 4 |
| seria 3 | 3 | seria 3 | 4 |
| seria 4 | 3 | seria 4 | 3 |
| seria 5 | 3 | seria 5 | 3 |
| seria 6 | max (minimum 4) | seria 6 | max (minimum 5) |
| Dzień 3 60 sekund pomiędzy seriami (lub więcej) |
Dzień 6 60 sekund pomiędzy seriami (lub więcej) |
||
| seria 1 | 2 | seria 1 | 3 |
| seria 2 | 4 | seria 2 | 5 |
| seria 3 | 4 | seria 3 | 5 |
| seria 4 | 3 | seria 4 | 3 |
| seria 5 | 3 | seria 5 | 3 |
| seria 6 | max (minimum 4) | seria 6 | max (minimum 4) |
Krótka historia brzuszków
Większość z nas poznaje brzuszki na lekcji WF-u albo na sali treningowej, licząc powtórzenia na gumowej macie. Ale pomysł, żeby unosić tułów nad ziemię i budować w ten sposób silniejszy środek ciała, jest o wiele starszy niż nowoczesna siłownia, a reputacja tego ćwiczenia nieraz się już wahała.
Sprawność fizyczna miała ogromne znaczenie dla starożytnych Greków, którzy zbudowali całą kulturę wokół wytrenowanego ciała. Wojownicy i sportowcy ćwiczyli tułów i brzuch, a coś zbliżonego do brzuszków niemal na pewno mieściło się w tych rutynach, nawet jeśli nie miało ustalonej nazwy. Dalej na wschodzie chińskie tradycje sztuk walki traktowały silny środek ciała jako źródło równowagi i mocy, a praca nad korpusem w tej czy innej formie była wpleciona w codzienną praktykę. Konkretne ruchy nam umknęły, ale priorytet już nie: silny środek ciała ceniono na długo przed tym, zanim ktokolwiek zaczął liczyć „powtórzenia".
W wiekach średnich zorganizowany trening fizyczny przerzedził się, przetrwał głównie tam, gdzie żołnierze musieli być gotowi do walki. Renesans, z jego odnowionym zafascynowaniem ludzką postacią, przywrócił wytrenowane ciało na pierwszy plan. Ten zwrot można odczytać w sztuce epoki, która zatrzymuje się na zarysowanej muskulaturze w sposób sugerujący ponowne zainteresowanie kondycją tułowia.
Brzuszki, jakie znamy, to tak naprawdę wytwór epoki nowożytnej. Gdy armie sformalizowały testy sprawności, brzuszki na czas stały się wygodnym, niewymagającym sprzętu sposobem mierzenia wytrzymałości korpusu rekruta i utrzymały się przez dziesięciolecia. Boom fitnessowy początku XX wieku dopełnił dzieła, sprzedając brzuszki publiczności jako szybką drogę do płaskiego, zarysowanego brzucha. Przez długi czas było to ćwiczenie na brzuch.
Ten konsensus w końcu pękł. Trenerzy i badacze zaczęli kwestionować klasyczne brzuszki, zwłaszcza obciążenie, jakie niedbałe powtórzenie może przenieść na dolny odcinek pleców, i ćwiczenie straciło część dawnej dominacji na rzecz desek, spięć brzucha i innej pracy nad korpusem. Dziś zajmuje uczciwsze miejsce: jedno z wielu przydatnych narzędzi, najlepiej wykonywane w czystej formie i włączone w szerszą rutynę, a nie traktowane jako całe rozwiązanie. Nieźle jak na ruch, który przetrwał imperia.